کوچ اجباری و تبعید ایرانیان مقیم شوروی به قزاقستان

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

کارشناس ارشد حوزه اوراسیا- سفیر سابق ایران در قزاقستان

چکیده

ایرانیان مقیم شوروی همانند بسیاری از اقوام ساکن آن کشور از سرکوب­های سیاسی دوران استالین مصون نماندند و قربانی سیاست­های غیر انسانی و ظالمانه حکومتی شدند که ادعای برابری، عدالت و آزادی خلق­ها را داشت. در این دوره، هزاران ایرانی به اعدام، زندان، تبعید، کوچ اجباری و کار اجباری در اردوگاه­هایی با شرایط طاقت­فرسا محکوم شدند. هزاران نفر از ایرانیان­ ساکن قفقاز در سال­های 1939-1937م. به‌ صورت دسته‌جمعی و به­ شکل خانوادگی به قزاقستان کوچانده شدند و در سال­های بعد نیز شمار زیادی از ایرانی­های مقیم در دیگر نقاط شوروی به این جمهوری تبعید شدند. این افراد که عموماً در مناطق جنوبی قزاقستان اسکان یافتند، ضمن تلاش برای حفظ آداب و سنن ملی خود در تعامل با جامعه میزبان، هویت اجتماعی، اقتصادی و سیاسی جدیدی پیدا کردند. کوچ اجباری و تبعید ایرانی­های مقیم شوروی در راستای سیاست­های پاکسازی جمعیتی مناطق مرزی، سرکوب قومیت­ها و خاموش کردن صدای مخالفین بوده است و دلیل انتخاب قزاقستان برای اسکان آنها، دوری از مرزهای شوروی و جبهه­های جنگ و استفاده از نیروی کار آنها در چارچوب سیاست­های خاص توسعه اقتصادی شوروی بود.
 

کلیدواژه‌ها