فصلنامه تاریخ روابط خارجی

فصلنامه تاریخ روابط خارجی

بررسی تحلیلی سفرهای ناصرالدین شاه قاجار به عثمانی

نوع مقاله : مقاله علمی - ترویجی

نویسندگان
1 دانش‌آموخته دکتری تاریخ اسلام، پژوهشگر آزاد، استاد مدعو دانشگاه شهرکرد، شهرکرد- ایران
2 عضو هئیت‌علمی گروه تاریخ دانشگاه بین‌المللی مذاهب اسلامی، تهران - ایران
چکیده
یکی از تحولات عصر ناصری که در توسعه روابط و همگرایی سیاسی و مذهبی میان دو کشور ایران و عثمانی اثرگذار بود، سفرهای شاه، شاهزادگان و مقامات عالیرتبه سیاسی ایران به عثمانی با هدف حجگزاری، زیارت عتبات و یا سیروسیاحت و نیز دیدار و گفت‌وگوی آنان با سلطان و مقامات بلندپایه آن کشور بود. پژوهش حاضر زمینه‌ها و چگونگی دو سفر ناصرالدین شاه به عثمانی و نتایج و پیامدهای آن را با رویکرد توصیفی- تحلیلی بررسی می‌کند. پرسش اساسی در پژوهش حاضر این است که سفرهای پادشاه قاجار به قلمرو عثمانی با چه پیش‌زمینه‌ها و اهدافی صورت گرفت و چه پیامدهایی در عرصه روابط ایران با عثمانی داشت؟ بر اساس یافته‌های این پژوهش فراهم شدن زمینه مذاکره و گفت‌وگو، کاهش خصومت و درگیری مذهبی، ساماندهی نسبی روابط تنش‌آمیز میان دو کشور، رفتار همراه با احترام مقامات عثمانی با شاه ایران و انجام تشریفات رسمی استقبال از وی، مذاکرات ناصرالدین شاه با سلطان و بلندپایگان عثمانی و سفرای کشورهای خارجی مقیم اسلامبول، آشنایی پادشاه ایران با مظاهر جدید تمدنی و فرهنگی و نیز فراهم شدن زمینه اتحاد و همگرایی سیاسی و مذهبی اسلامی میان ایران و عثمانی از جمله مهمترین پیامدهای این سفرها بوده است.
کلیدواژه‌ها
موضوعات

عنوان مقاله English

An Analytical Study of Naser al-Din Shah Qajar's Travels to the Ottoman Empire

نویسندگان English

Gasem Fatahi 1
Mahdi Jamalifar 2
1 PhD in Islamic History, Independent Researcher, Visiting Professor at Shahrekord University, Shahrekord, Iran
2 Faculty Member, Department of History, University of Islamic Denominations, Tehran, Iran
چکیده English

One of the significant developments of the Naseri era, which contributed to the expansion of relations and politico-religious convergence between Iran and the Ottoman Empire, was the travels of the Shah, princes, and high-ranking Iranian political officials to Ottoman territories. These visits were undertaken for the Hajj pilgrimage, visiting the holy shrines (Atabat), or tourism, and involved meetings and dialogues with the Sultan and high-level Ottoman officials. Utilizing a descriptive-analytical approach, the present study examines the context, circumstances, and outcomes of Naser al-Din Shah's two journeys to the Ottoman Empire. The study's fundamental research question is: What were the precedents and objectives of the Qajar monarch's travels to the Ottoman realm, and what implications did these visits have for Iran-Ottoman relations? According to the research findings, the most significant outcomes of these travels include: establishing a foundation for negotiation and dialogue; reducing religious hostility and conflict; achieving a relative stabilization of tense bilateral relations; the respectful treatment and formal reception protocols extended to the Shah of Iran by Ottoman officials; Naser al-Din Shah's negotiations with the Sultan, high-ranking Ottoman dignitaries, and foreign ambassadors residing in Istanbul; the Shah's exposure to new manifestations of civilization and culture; and laying the groundwork for potential Islamic political and religious unity and convergence between Iran and the Ottoman Empire.

کلیدواژه‌ها English

Iran
Ottoman Empire
Qajar
Naser al-Din Shah
Travels
منابع و مآخذ
اسناد:
آرشیو اسناد وزارت امور خارجه ایران: سند 95- کارتن 23- سال 1287ق.
 ------------------------------ سند 498و502- کارتن 2- سال 1293ق.
 
کتاب‌ها و مقالات
فارسی:
اعتمادالسطنه، محمدحسن خان، ۱۳۴۹، صدرالتواریخ، به‌تصحیح: محمد مشیری، تهران: وحید.
 الوردی، علی،1391، تاریخ عراق، ترجمه: هادی انصاری، تهران: سازمان تبلیغات اسلامی.
 امانت، عباس، ۱۴۰۰، تاریخ مدرن ایران، ترجمه: م. حافظ، [بی‌جا]: نشر فراگرد.
 امینالدوله، میرزا علی­ خان، 1370، خاطرات سیاسی میرزا علی ­خان امین­الدوله، بهکوشش: حافظ فرمانفرمائیان، تهران: امیرکبیر.
جعفریان رسول، «پنجاه سفرنامه حج قاجاری»، گفتوگو از مجتبی ذوقی، ویژه‌نامه هنر و کتاب و کتاب الف، ۱۳۹۰، ش۸۱، صص 16۶ـ16۴.
1چرچیل، جورج پ. ،۱۳۶۹،  فرهنگ رجال قاجار، ترجمه: غلامحسین ­میرزاصالح، تهران: زرین.
حسامالسلطنه، سلطان مراد، 1374، سفرنامه مکه (گزارش وقایع سفر به استانبول، مکه، مدینه، دمشق، بیت­المقدس و مصر)، به‌کوشش: رسول جعفریان. قم: مشعر.
حسینی فسایی، حاج میرزا حسن، ۱۳۷۸، فارسنامه ناصری. ۲ جلد. به‌تصحیح: منصور رستگار فسایی، تهران: امیرکبیر.
خان­ملک ساسانی، احمد، ۱۳۵۴، یادبودهای سفارت استانبول، تهران: بابک.
داناییفر، حسن، «عناصر و مؤلفههای تاثیرگذار در روابط اقتصادی، بازرگانی و گردشگری دینی ایران و عراق (ناصرالدین شاه و عثمانی)». تاریخ روابط خارجی، ۱۳۹۲، ش 55، صص ۱۲۷-۹۹.
دوغان، اسرا، 1397، حجاج ایرانی در دولت عثمانی (قرون سیزده و چهارده هجری قمری)، تهران: پژوهشکده تاریخ اسلام.
ریاضی هروی، محمدیوسف، ۱۳۷۲، عین­الوقایع، به‌تصحیح: محمدآصف فکرت. تهران: آموزش انقلاب اسلامی.
فرهاد میرزا معتمدالدوله، 1366، سفرنامه فرهاد میرزا، به‌تصحیح: غلامرضا طباطبایی، تهران: علمی.
عضدالملک، علیرضا خان، 13۷۰، سفرنامه عضدالملک به عتبات، به‌کوشش: حسن مرسلوند، تهران، مؤسسه پژوهش و مطالعات فرهنگی.
لسانالملک سپهر، میرزا محمدتقی، 1377، ناسخ­التواریخ، ۳ جلد، به‌اهتمام: جمشید کیانفر، تهران: اساطیر.
کاستگر، آلبرت، ۱۳۹۸، گزارشها، سفرنامهها و اسناد کاستگر خان، ترجمه و تصحیح: مهدی وزینی افضل و علی ابوالقاسمی، جیرفت: دانشگاه جیرفت.
 ممتحنالدوله شقاقی، میرزا مهدی خان و هاشم خان، ۱۳۶۵، رجال وزارت خارجه، به‌کوشش: ایرج افشار، تهران: اساطیر. 
ناصرالدین شاه قاجار، 1362، سفرنامه ناصرالدین شاه، تهران: کتابخانه سنائی.
------------------[بی­تا]، سفرنامه ناصرالدین شاه، کربلا و نجف، به خط: میرزا رضا کلهر، تهران: سنایی.
------------------1362، سفرنامه ناصرالدین شاه به فرنگ، با مقدمه: عبدالله مستوفی، اصفهان، مشعل و غزال.
---------------- ۱۳۷۲، شهریار جاده‌ها (سفرنامه ناصرالدین شاه به عتبات)، به‌کوشش: محمدرضا عباسی و پرویز بدیعی. تهران: سازمان اسناد ملی ایران.
نصیری، محمدرضا، ۱۳۷۱،  اسناد و مکاتبات سیاسی ایران (قاجاریه)، جلد۳. تهران: کیهان.
واعظ (شهرستانی)، نفیسه، «انگیزهها و پیامدهای سفر زیارتی بلندپایگان سیاسی قاجار به عتبات و حج»، پژوهشهای علوم تاریخی، ۱۳۹۶، ش ۱۵، صص۱۲۲-۱۰۳.
هوشنگ‌مهدوی، عبدالرضا، 1386، تاریخ روابط خارجی ایران: از ابتدای دوران صفویه تا پایان جنگ جهانی دوم، تهران: امیرکبیر.
 
سایت:
https://www.khabaronline.ir/news/156624  گزارش سفر ناصرالدین ­شاه به عتبات به قلم یکی از علمای کربلا، رسول جعفریان.
 
لاتین:
Amanat, Abbas, 1997,  Pivot of the Universe: Nasir Al-Din Shah Qajar and the Iranian Monarchy, 1831-1896, Berkeley: University of California.
2Azarbadegan, Zeinab "Imagined Geographies, Re-invented Histories: Ottoman Iraq as Part of Iran," Journal of the Ottoman and Turkish Studies Association, 2018, 5: 115-141.
Sarıkaya, M. S. Dini ve siyasi bakımdan Osmanlı-İran münasebetleri, Türk Kültürü, 1993, 363, 406 -422.
Soofizadeh, Abdolvahid, 2014, “Kaçar Dôneminde İran-Osmanli Siyasi İlìşkìlerì”. Doktora Tezi. Ankara Ünìversìtesì.

  • تاریخ دریافت 22 تیر 1404
  • تاریخ پذیرش 26 شهریور 1404