وزارت امور خارجه فصلنامه تاریخ روابط خارجی 1735-2010 22 87 2021 06 22  نقش نظامیان در سیاست خارجی شاه اسماعیل اول صفوی 85 108 145014 FA جهانبخش ثواقب گروه تاریخ، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان 0000-0002-0894-9777 علی خورسندی دانشجوی دکترای روابط بین‌الملل/ گروه آموزشی علوم سیاسی و روابط بین‌الملل، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرضا، Journal Article 2022 02 19 <strong>نقش تاریخی نظامیان در به‌قدرت‌رساندن خاندان‌های حکومتگر و همچنین ثبات‌بخشی به نظام‌های سیاسی در برابر تهدیدهای درونی و بیرونی، اهمیت و جایگاه آنان را به‌عنوان یکی از بازیگران اصلی ساختار سیاسی حکومت‌ها مشخص می‌کند. از سویی، حضور نظامیان در عرصۀ روابط خارجی حکومت‌ها، بر اهمیت آنان در نظام‌های سیاسی افزوده است. در نظام حکومتی شیعی صفویه، نظامیان چه در مرحلۀ تأسیس، تثبیت و تداوم نظام سیاسی و چه در عرصۀ سیاست خارجی، حضوری مؤثر داشتند و از کنشگران اصلی به‌ شمار می‌آمدند. هدف این پژوهش، بررسیِ نقش نظامیان در سیاست خارجی ایران عصر صفویه در دورۀ تأسیس، یعنی زمامداری شاه اسماعیل اول به‌</strong><strong>روش تو</strong><strong>صیفی- </strong><strong>‌تحلیلی بر اساس داده‌های منابع کتابخانه‌ای است. </strong><strong>یافته‌های پژوهش نشان می‌دهند که به</strong><strong>‌</strong><strong>دلیل نقش مؤثر نظامیان قزلباش در پایه</strong><strong>‌</strong><strong>گذاری حکومت صفویه و فقدان تفکیک دقیق وظایف منصب‌های حکومتی در دهه</strong><strong>‌</strong><strong>های آغازین این دولت، نظامیان در سیاست خارجی شاه اسماعیل اول، چه در قالب تکاپوهای نظامیگری، جنگ با همسایه</strong><strong>‌</strong><strong>ها و دفاع از مرزها و حاکمیت صفویه و چه در قالب اقدام‌های تبلیغی برون</strong><strong>‌</strong><strong>مرزی در تهییج مریدان و هواخواهان صفویه و نشر اندیشۀ شیعی، همواره یکی از ارکان اصلی بودند و در تثبیت قدرت شاه اسماعیل و موجودیت نظام سیاسی صفویه، نقشی مهم ایفا کردند.</strong> https://www.hfrjournal.ir/article_145014_0920d0944edab13847b55ca60893af78.pdf