وزارت امور خارجه فصلنامه تاریخ روابط خارجی 1735-2010 25 100 2024 11 21 Cultural and Social Dimensions of Iranian Life in the Naseri Era: From the Perspective of Samuel Benjamin's Travelogue ابعاد فرهنگی و اجتماعی زندگی ایرانیان عصر ناصری از دیدگاه سفرنامه ساموئل بنجامین 86 69 223041 10.22034/hfr.2024.223041 FA آرمان فروهی استادیار گروه ایرانشناسی دانشکده علوم انسانی دانشگاه میبد، میبد- ایران فاطمه رضائی نوپاشائی کارشناسی ارشد تاریخ ایران‌اسلامی، تهران- ایران Journal Article 2024 10 05 Travelogues, as reliable sources, reflect the social, economic, political, and religious characteristics of their time, and through them, one can gain insight into the customs and prevalent culture of that historical period. Samuel Greely Wheeler Benjamin, the first United States Minister to Persia during the reign of Naser al-Din Shah Qajar, published his observations of Iran in a travelogue titled "Persia and the Persians." The present research seeks to answer the question of what topics, from the perspective of Benjamin as an American envoy, held particular significance in the social and cultural dimensions of Iranian life. The findings of this research indicate that this travel writer had a relatively impartial, inquisitive, and empathetic perspective, and avoided any condescending view towards the people of Iran. He even describes the extent of Iranian charity and sacrifice as unimaginable for a Western audience. In his book, Benjamin examines various aspects of Iranian social and cultural life in the Naseri era, referring to topics such as religion, culture, social behaviors, and people's customs. The present research, with a descriptive-analytical approach and relying on library resources, especially Benjamin's travelogue, endeavors to review and re-analyze his analysis of the character, behavior, and socio-cultural characteristics of the Iranian people during the Naseri era <strong>سفرنامه‌ها به‌عنوان منبعی معتبر، بازتاب ویژگی‌های اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و مذهبی زمانه‌ خود هستند و از سفرنامه‌ها می­‌توان به آداب و رسوم و فرهنگ جاری آن مقطع تاریخی پی برد. ساموئل گریین ویلر بنجامین، اولین سفیر ایالات متحده آمریکا در عصر ناصرالدین شاه قاجار بود که مشاهدات خود را از ایران در سفرنامه­ای با عنوان: <em>"ایران و ایرانیان</em>" منتشر کرده است. پژوهش حاضر در جستجوی پاسخ به این سؤال است که از منظر بنجامین به عنوان سفیر آمریکایی چه مسائلی در ابعاد زندگی اجتماعی و فرهنگی ایرانیان برجسته و مهم است. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که این سفرنامه‌نویس دارای نگاهی تا حد زیاد بی‌طرف، پرسشگر و همدلانه بوده و از هرگونه دید بالا به پائین نسبت به عموم مردم ایران پرهیز کرده است و حتی حجم نیکویی و از خودگذشتگی ایرانیان را برای مردم غرب غیرقابل درک توصیف می‌کند. وی در کتاب خود ابعاد گوناگون زندگی اجتماعی و فرهنگی ایرانیان عصر ناصری را مورد ارزیابی قرار می‌دهد و به موضوعاتی از قبیل مذهب، فرهنگ، کنش‌های اجتماعی و آداب و رسوم مردم اشاره می‌کند. پژوهش پیشِ‌رو با رویکرد توصیفی- تحلیلی و با تکیه بر منابع کتابخانه‌ای، به‌ویژه سفرنامه‌ بنجامین سعی نموده تا تحلیل وی را از منش، رفتار و خصوصیات اجتماعی- فرهنگی مردم ایران در عصر ناصری مورد بازکاوی قرار بدهد</strong> https://www.hfrjournal.ir/article_223041_a25a6a3f0b51315f06bf8f56cdecf30c.pdf