وزارت امور خارجه فصلنامه تاریخ روابط خارجی 1735-2010 18 70 2017 05 22 Iran’s Foreign Relations During Prime ministry of Hoveyda سیاست خارجی ایران در دوره نخست‌وزیری هویدا 87 130 50505 FA سعید بشیری دانشجوی دکترای علوم سیاسی دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات تهران مهدخت مسعودیان فر دانشجوی دکتری علوم سیاسی دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات تهران Journal Article 2017 09 24   <br />Foreign policy behavior is shaped by reaction to internal and external stimuli which are interlined like a chain. There are various effective variables at play in the process of foreign policy decision-making, thus making it impossible to generalize a country’s foreign policy. James Rosenau’s pre-theory takes into account the micro and macro level which makes it suitable for analyzing Iran’s foreign policy decisions as it could offer a platform for studying internal structures and the international system affecting the decision-making process. The findings suggest Iranian foreign policy decision-making during Prime Ministry Hoveyda, the period 1964 to 1978, was heavily influenced by the individual and the international system variables, while the governmental, role and societal variables had the lowest impact on shaping the foreign policy in this period. رفتار سیاست خارجی، واکنشی به محرک‌های داخلی و خارجی است که به‌صورت حلقه‌های یک زنجیر با هم ارتباط دارند. به سبب متغیرهای گوناگون و مؤثر در روند تصمیم‌گیری، نمی‌توان رفتار سیاست خارجی کشورها را به یکدیگر تعمیم داد. در تحلیل تصمیم‌های سیاست خارجی ایران، از مدل پیش نظریة جیمز روزنا، به سبب توجه همزمان به دو سطح خرد و کلان بهره گرفته ‌شده است تا هم ساختارهای داخلی مؤثر در تصمیم‌گیری و هم تأثیر متغیر نظام بین‌الملل بر روند تصمیم‌گیری‌ها بررسی و مشخص شود. بنابر این پژوهش، تصمیم‌ها در سیاست خارجی ایران در دورة نخست‌وزیری امیرعباس هویدا، میان ‌سال‌های 1356- 1343ش. بیشترین تأثیر از آنِ متغیر فرد و متغیر نظام بین‌الملل بوده و متغیر دولتی یا بوروکراتیک، متغیر نقش و متغیر اجتماعی کمترین تأثیر را داشته‌اند.  https://www.hfrjournal.ir/article_50505_ddaa79c7e2068512f6c8f49ed14e1f8e.pdf