وزارت امور خارجه فصلنامه تاریخ روابط خارجی 1735-2010 16 61 2014 12 22 The Role of Religion in Relations ofMalik Shah, the Seljuq king, with the Caliphateand and The Neighboring Dynasties نقش دین و مذهب در روابط ملکشاه سلجوقی با خلافت و سلسله‌های همجوار 31 52 75659 FA عبدالحسین میلانی استادیار گروه تاریخ دانشگاه شهید چمران اهواز فاطمه حاجیانی دانشجوی دکتری تاریخ ایران دوره اسلامی دانشگاه شهید چمران اهواز Journal Article 2018 10 28 Abstract Seljuk rule in Iran, as part of the Islamic world, began in the years 431 (AH). Being surrounded by other Islamic and Christian rules made them craft a painstakingly elaborate system for the management and organization of their relations with the neighbors; a system which is worth studying. A great Seljuk ruler of the era, Malik Shah I consummated the power and reach of the Seljuk Empire. The current research has concluded that religion was the determining factor in delineating the relations of the Seljuk Empire as a Muslim political rule. A quick glance at the aggressive policies adopted by Malik Shah I against the Christian areas within the framework of Jihad, his treatment of local Shiite rulers and his attempts at approaching the Abbasid Caliphate suggests that religion enjoyed a relative superiority over other factors in determining the Seljuk foreign relations. It is worth mentioning that, on a micro level, these approaches on the part of Malik Shah reflected his personal religious convictions while the grand state of affairs was, to a great extent, defined by the Abbasid Caliphate, the the leader of the Islamic World. حاکمیت سلجوقیان بر ایران به عنوان بخشی از جهان اسلام، از سال 431 ق. آغاز شد. مجاورت حکومت آنها با دیگر حاکمیت‌های مسلمان و مسیحی، چگونگی و ساماندهی روابط میان ایشان قابل تأمل است. ملکشاه یکی از بزرگ‌ترین سلاطین سلجوقی در زمامداری خود، امپراتوری سلجوقی را به اوج رساند. نتیجة این پژوهش نشان می‌دهد که مذهب، خطوط کلی روابط را در دورة ملکشاه به عنوان حاکمی اسلامی تعیین می‌کرد. در سیاست تهاجمی ملکشاه در برابر مناطق مسیحی‌نشین با عنوان جهاد و غزا، چگونگی برخورد با حکومت‌های شیعی محلّی و کوشش برای نزدیکی به خلافت عباسی، نشانه‌هایی از حاکمیت نسبی عامل مذهب در روابط خارجی این دوره را نمایان می‌کند. البته این رویکردها، تا حدّی تمایلات مذهبی وی را منعکس می‌کرد و هم تا حد بسیاری خواسته‌های خلافت عباسی را به عنوان رهبری جهان اسلام بازتاب می‌داد. https://www.hfrjournal.ir/article_75659_ec545599d1b50579e750e204ce10fbed.pdf