وزارت امور خارجه فصلنامه تاریخ روابط خارجی 1735-2010 13 52.53 2012 09 22 Iran’s Foreign Relations from Safavid to the Rise of Nadir Shah (Emphasizing Safavid-Ottoman Relations) روابط خارجی ایران از صفویه تا برآمدن نادرشاه (با تأکید بر روابط صفویه و عثمانی) 37 62 83025 FA روح الله رمضانی استاد بازنشسته دانشگاه ویرجینیا روح اله اسلامی مترجم / استادیار گروه علوم سیاسی دانشگاه فردوسی مشهد Journal Article 2012 10 14 The interaction between the internal and external factors of Iran’s Foreign Policy in the 16^th century which coincided with the country’s rise to power promoted the foreign policy. It wasn’t until the 19^th century when Iran encountered the European political power. The interventions in this era were mainly related to Iran-Turkey conflicts and a short period of engagement with Russia. Iranian Foreign Policy in this era was mostly aimed at reinvigorating the country’s past glory and magnificence of the 16^th century. Especially in the 18^th century when the country faced its sorrowful collapse and were defeated in many battles. Dr. Ramezani has employed the dynamic trilateral model theory for analyzing the Safavid foreign relations from the rise to its final decline and the rule of Nadir Shah. He has a realistic approach and concentrates on the centrality of Iran-Ottoman relations in order to assess the decline of the Safavid dynasty. The text is from the first chapter of the ‘Iran’s Foreign Policy, from 1500 to 1941 written by Dr. Rouhollah Ramezani. <strong> </strong> <strong>تعامل بین موقعیت داخلی و خارجی ایران در قرن </strong><strong>شانزدهم میلادی</strong><strong> هم‌زمان با قدرت گیری آن، سیاست خارجی ایران را توسعه بخشید. تنها در آغاز قرن نوزدهم میلادی بود که این کشور گرفتار قدرت سیاسی اروپا شد. مداخلات این سه قرن بیشتر در مورد درگیری ایران با ترکیه و برای مدتی کوتاه با روسیه بود. سیاست خارجی ایران در طول این قرن‌ها کمتر به خودش وابسته بود و به دنبال آن بود که به اوج شکوه در قرن شانزدهم بازگردد و دوباره خود را بازسازی کند، به ویژه پس از فروپاشی بسیار غمناک قرن هیجدهم میلادی و شکست‌های فراوان که در اواخر این قرن رخ داد. در این مقاله دکتر رمضانی با بهره گیری از تئوری مدل سه جانبه پویا، روابط خارجی امپراطوری صفوی را از آغاز تا سقوط آن و برآمدن نادرشاه افشار بررسی کرده است. رویکرد او بسیار واقع گرا است و با توجه به کانونی بودن روابط ایران و عثمانی به آسیب شناسی و زوال دولت صفویه متمرکز می­شود.<strong>[1]</strong> </strong> <br clear="all" /> [1]. The foreign policy of Iran a developing nation in world affairs, 1500- 1941, Rohollah K . Ramazani, university press of Virginia, 1996, pp. 13-32. متن فوق ترجمه فصل اول کتاب سیاست خارجی ایران طی سال‌های 1941- 1500م. تألیف دکتر روح الله رمضانی است. https://www.hfrjournal.ir/article_83025_8581892e80f543b6b4b5e46d16813e94.pdf