وزارت امور خارجه فصلنامه تاریخ روابط خارجی 1735-2010 13 52.53 2012 09 22 Iran-Turkey Political Relations, 1919-1925 بررسی الگوهای تضاد و همکاری در روابط ایران و ترکیه 169 218 83039 FA بهروز مختاری دانشجوی دکتری روابط بین الملل دانشگاه آزاد واحد علوم و تحقیقات تهران حمیدرضا منتظری دانشجوی دکتری روابط بین‌الملل دانشگاه علامه طباطبائی Journal Article 2012 11 01 After the First World War, Iran and the Ottomans were afflicted with vast internal problems and external threats. International great powers’ intentions of redefining the political map of the Middle East, and the attempts of the ethnic and religious groups who didn’t have independent states of their own to take advantage of this opportunity, posed serious challenges to Iran and the Ottomans. The mains burgeoning stage of these challenges were the Northwest Iran and East Anatolia. With Turk nationalist consolidating their position in the Anatolia, Iranian statesmen, headed by Ahmad Qavam, sought to interact with the Ankara government. During the fateful era of 1919 to 1925 which witnessed the establishment of new political systems in Iran and Turkey, the Kurd issues and Iran’s concern over pan Turk activities in Azerbaijan State were the main influential factor in mutual relation. These issues persisted through the time when Reza Khan was the prime minister and into his monarchy.   <strong>مقاله حاضر به بررسی روابط دو سویه ایران و جمهوری ترکیه در ادوار تاریخی مختلف می‌پردازد. بحث اصلی این است که ایران و ترکیه دو بازیگر مهم منطقه‌ای با نقش‌ها و درجه تأثیرگذاری متفاوت، اما مکمل یکدیگر در منطقه خاورمیانه هستند که در گذر تحولات تاریخی بر پایه‌های قدرت و نفوذ آن‌ها در منطقه افزوده شده است. البته روابط ایران و ترکیه همراه با تغییراتی که در دوران معاصر در جغرافیای سیاسی خاورمیانه ایجاد شد، با فراز و فرودهای گوناگونی مواجه بوده است. </strong> <strong>می‌توان اذعان کرد که روابط ایران و ترکیه، در یک مرور تاریخی از زمان صفویه تاکنون، همواره بر تقابل فرصت طلبی و همکاری و همچنین منازعات و رقابت‌های منطقه‌ای استوار بوده است. علیرغم عدم تجانس سیاسی، فرهنگی و اقتصادی بین دو کشور و وجود مؤلفه‌های واگرا در مناسبات فی مابین، ایران و ترکیه در سیر تاریخی روابط خود به عنوان دو کشور همجوار و دوست، تعاملات و مناسبات فراوانی با یکدیگر داشته و در مقاطعی از تاریخ، زمینه های همکاری و همگرایی در روابط بین ایران و ترکیه نمود بیشتری داشته است.</strong> https://www.hfrjournal.ir/article_83039_7fbbd80d4a614975c24bcbda012dd577.pdf