وزارت امور خارجه فصلنامه تاریخ روابط خارجی 1735-2010 12 45 2010 12 22 A survey of the relations between the Timurids and the Chinese government in the first half of the ninth century (A.H.) روابط تیموریان و چین در نیمه اول قرن نهم هجری 25 50 84975 FA مسعود بیات استادیار گروه تاریخ دانشگاه ارومیه Journal Article 2010 12 14 When Iran was under the control of Teimur. It had political relations with Spain located at the western part of Europe. However, in its eastern part, compared with the Mongol era, the relations to conquer China but his death prevented it. His descendants began to fight. In Iran, also, some regional powers began to rise and hindered relations with big powers. In China also the Mongols had become powerful and their dominance over the region which bordered Iran led to the stagnation of political and trade relations with China. This study attempts to describe the relations between the two powers and deal with the causes of this stagnation. This study employs a historical method and relies upon description and analysis. <strong><em>با خروج تیمور از ماوراءالنهر، روابط خارجی وی در غرب قلمروش به صورت قابل ملاحظه‌ای فزونی گرفت؛ به طوری که ایران در دوره تیموریان، با اسپانیا در غربی‌ترین نقطه اروپا نیز ارتباط سیاسی برقرار کرد، اما در ناحیه شرق، این ارتباط نسبت به حکومت قبل از او، یعنی مغولان، کاهش چشمگیری یافت. در سال‌های آخر حکومت تیمور که وی درصدد برآمد چین را تصرف نماید، به نظر می‌رسید روابط طرفین ضمن تغییر در اهداف به صورت گسترده‌ای افزایش یابد، اما این مهم به سبب مرگ او محقق نشد. جانشینان تیمور به علت فقدان نظام جانشینی منظم به جان هم افتادند و مدعیان بسیاری در قلمرو متصرفی آنان برای به‌دست‌گیری قدرت، ظهور کردند. بخش عمده‌ای از تلاش‌های این مدعیان، صرف تثبیت قدرت­شان شد و این اقدامات، آنان را از توجه به روابط خارجی بازداشت. از طرفی در این زمان، حدود ایران نسبت به دوره تیمور کاهش یافت و قدرت‌های محلی جدیدی در مرزهای ایران ظهور کردند و مانع روابط با همسایگان بزرگ پیشین شدند. چین نیز از این قاعده مستثنی نبود. زیرا تجدید قدرت مغولان در سرزمین سابق جغتائیان ـ واقع در مسیر ارتباطی ایران و چین ـ و برخی عوامل بازدارنده داخلی در چین و ایران، مانع رونق روابط سیاسی و تجاری طرفین شد. این مقاله می‌کوشد ضمن توصیف روابط ایران و چین، علل و زمینه‌های کاهش روابط آنها را بررسی کند. روش تحقیق در این مقاله، تاریخی و مبتنی بر توصیف و تحلیل وقایع است. </em></strong> https://www.hfrjournal.ir/article_84975_3fe938528661ce52e81a4fc7790b5560.pdf