وزارت امور خارجه فصلنامه تاریخ روابط خارجی 1735-2010 12 45 2010 12 22 Ăle-muzafar and Ăle-jalayer reletions گذر از مناسبات جهانی به مناسبات محلی ـ منطقه‌ای در ایرانِ قرن هشتم هجری (بر اساس بررسی موردی روابط آل‌مظفر و آل‌جلایر) 115 137 85044 FA جواد عباسی استادیار تاریخ دانشگاه فردوسی مشهد فاطمه حاجی‌آبادی کارشناس ارشد تاریخ دانشگاه فردوسی مشهد Journal Article 2011 02 14 Due to the post-distintegration of the ilkhanids in 8^th century a host of regional powers rose in iran.the struggles among these mewly-sprung rulers led to the shift of relation with China, india, Syria, Egipt  and Europe to neighboring countries.therefore Iran met international  isolation.the regional rulers had conestant wars with each other. This study deals with the then atmosphere of relations between themand their foreign relations which shifted to inner relations .paying attention to their relations can clarify their conditions and lead to a better understanding of Iran’s situation  both in national and international scales.the present article easts a look at the forign relation of Iran in this era especially the relation of Ăl -e muzafar and Ăl -e jalayer which were two of the most enduring dynasties in that era.   <strong><em>پس از زوال حکومت ایلخانان در اواسط قرن هشتم هجری، چندین حکومت محلی در بخش‌های مختلف ایران به قدرت رسیدند. از آن پس، حدود نیم قرن اولویت هر یک از این حکومت‌ها، رقابت با یکدیگر برای حفظ قلمرو و قدرت خود و توسعه آن به زیان سایر حکومت‌های محلی بود. در نتیجه، سطح مناسبات خارجی از حکومت‌ها و سرزمین‌های دیگر مانند چین، هند، شام، مصر و اروپا به سوی حکومت‌های محلی و همسایه در داخل ایران تغییر یافت و ایران دچار نوعی انزوای بین‌المللی برخاسته از تحولات داخلی گردید. همچنین بخش مهمی از توان و عمر این حکومت‌ها صرف رقابت‌های محلی ـ منطقه‌ای یا مناسبات بین منطقه‌ای در داخل ایران شد. شناخت این‌گونه از مناسبات می‌تواند به روشن‌تر شدن فضای به وجود آورنده آن، عوامل مؤثر در آن و نیز شناخت علل انزوای بین‌المللی کمک کند بدین جهت تمرکز بر چگونگی و عوامل مؤثر بر مناسبات این حکومت‌های محلی با یکدیگر می‌تواند ابعاد و اهمیت مقوله مناسبات میان‌حکومتی در ایران را در این عهد روشن‌ نماید و در نهایت به درک بهتری از تاریخ تحولات ایران و وضعیت منطقه‌ای و جهانی آن کمک کند. مقاله حاضر ضمن اشاره‌ای کلی به فضای عمومی مناسبات خارجی ایران در این دوره، به طور خاص به بررسی مناسبات دو حکومت آل‌مظفر و آل‌جلایر به عنوان دو مورد از مهم‌ترین و پایدارترین حکومت‌های این عصر می‌پردازد. </em></strong> https://www.hfrjournal.ir/article_85044_b0197b6b32714a65a0eb00a5a7674eeb.pdf