وزارت امور خارجه فصلنامه تاریخ روابط خارجی 1735-2010 23 92 2022 09 23 aaaaa The Mission of Malik Fakhruddin Ahmad Ṭībī to the Court of the Mongols in China (Investigation of political and economic factors) مأموریت ملک فخرالدین احمد طیبی به دربار مغولان در چین (بررسی عوامل سیاسی و اقتصادی) 3 28 175064 FA علی بحرانی پور هیأت علمی دانشگاه شهید چمران اهواز سیده زهرا زارعی مدرس حق التدریس Journal Article 2022 06 04 A few decades after the Yuan Dynasty (Chinese Mongols) came to power by Qubilai-Qaan, and by the establishment of Ilkhanate rule in Iran, good relations were established between the two powers through the Silk Road. With the help of the Āl-e-Ṭībī’s local government in Kish Island as their vassals in the Persian Gulf, the Ilkhans started maritime relations. With the establishment of the merchant family of Malik al-Islam Ṭībī in Kish Island during the second half of the 13th century and the beginning of the 14th century, this family carried out its commercial activities in two areas. They concentrated on the Persian Gulf (Kish Island) and the Indian Ocean. As Malik-ul-Islam Jamal-ud-Din Ibrahim Ṭībī in Kish Island and his brother Taqi-ud-Din Ibrahim in the coasts of Ma’abar in India, by establishing coastal commercial agencies, they provided the basis for maritime communication between Iran and China through the Indian Ocean. And in 1297 one of the sons of Malik al-Islam, named Malik Fakhruddin Ahmad Ṭībī, was sent by Ghazan to the court of Timur Qaan in China as an ambassador. The problem of this article is to examine the purpose and factors affecting this embassy. The findings of the research indicate that the economic goals (sea trade as Ortaq) were superior to other motives of the court of Ilkhans, but the disruptions of Maliks of Hormuz had a major impact on the failure of this embassy. In this research, the motivations and factors affecting Fakhruddin Ahmad Ṭībī's mission have been investigated in terms of local, regional and global conditions using Iranian and Chinese written sources as well as field research. چند دهه پس از به قدرت رسیدن سلسله یوان (مغولان چین) توسط قوبیلای قاآن و هم‌زمان، تأسیس حکومت ایلخانان در ایران، روابط حسنه‌ای میان دو قدرت از طریق جاده ابریشم برقرار شد. ایلخانان با کمک حکومت محلی آل‌طیبی در جزیره کیش به‌عنوان دست‌‌نشاندگان خود در خلیج ‌فارس، روابط دریایی را پیش گرفتند. با استقرار خاندان تاجرپیشه‌ ملک‌الاسلام طیبی در جزیره کیش طی نیمه دوم قرن هفتم و اوایل قرن هشتم هجری قمری، این خاندان فعالیت‌های تجاری خود را در دو حوزه خلیج ‌فارس(جزیره کیش) و اقیانوس هند متمرکز کردند. چنانکه ملک‌الاسلام جمال‌‌الدین ابراهیم طیبی در جزیره کیش و برادرش تقی‌الدین ابراهیم در سواحل معبر در هند با تأسیس نمایندگی‌‌های تجاری ساحلی، زمینه‌‌های ارتباطات دریایی ایران با چین را از طریق اقیانوس هند فراهم نمودند و در سال 697 ق. یکی از فرزندان ملک‌الاسلام به نام ملک فخرالدین احمد طیبی به‌عنوان سفیر از سوی غازان به دربار تیمور قاآن در چین اعزام شد. مسئله مقاله حاضر آن است که هدف و عوامل مؤثر بر این سفارت را بررسی کند. یافته‌های تحقیق حاکی از آن است که اهداف اقتصادی (تجارت دریایی به‌عنوان اورتاق) بر سایر انگیزه‌های دربار ایلخانان برتری داشته است، اما کارشکنی‌های ملوک هرموز بر ناکامی این سفارت تأثیرات اساسی گذاشته بود. در این پژوهش، انگیزه‌ها و عوامل مؤثر بر مأموریت ملک فخرالدین احمد طیبی از نظر شرایط محلی، منطقه‌ای و جهانی با بهره‌گیری از منابع مکتوب ایرانی و چینی و نیز پژوهش میدانی مورد بررسی قرار گرفته است.

https://www.hfrjournal.ir/article_175064_c25614af9e766ee110177ee897d70745.pdf

وزارت امور خارجه فصلنامه تاریخ روابط خارجی 1735-2010 23 92 2022 09 23 War of the Treaties: England's Policy of Restraining Afghan Princes and Qajar Kings جنگ معاهدات (سیاست انگلستان برای مهار امرای افغان و شاهان قاجار) 29 48 175067 FA هادی بیاتی استاد یار تاریخ،گروه معارف اسلامی،دانشگاه مازندران،بابلسر محمود سلجوقی فارغ التحصل کارشناسی ارشد/ گرایش تاریخ ایران اسلامی/ دانشگاه خوارزمی Journal Article 2022 07 12 The vast land of India, the most important British colony in the twentieth century, was subject to the attention of other colonial countries, and some of them, such as France and Russia, tried to penetrate this region through land borders in Iran and Afghanistan. Therefore, the British penetrated into Iran and Afghanistan in order to gain new privileges in these areas in addition to preserving India. One of the policies of the British to communicate with the Qajar kings and Afghan rulers was to conclude treaties. The current historical research seeks to investigate and identify these treaties and analyze their provisions and results through descriptive-analytical method and collecting library data. The findings show that by concluding these treaties, England used Qajars against Afghan rulers and Afghan rulers against Qajars. In fact, England neutralized against British influence in the two regions by these treaties. while the governors the field of alliance and cooperation between Qajar kings and Afghan rulers could act as a barrier against British activities by putting their struggles aside. The vast land of India, the most important British colony in the twentieth century, was subject to the attention of other colonial countries, and some of them, such as France and Russia, tried to penetrate this region through land borders in Iran and Afghanistan. Therefore, the British penetrated into Iran and Afghanistan in order to gain new privileges in these areas in addition to preserving India. One of the policies of the British to communicate with the Qajar kings and Afghan rulers was to conclude treaties. The current historical research seeks to investigate and identify these treaties and analyze their provisions and results through descriptive-analytical method and collecting library data. The findings show that by concluding these treaties, England used Qajars against Afghan rulers and Afghan rulers against Qajars. In fact, England neutralized against British influence in the two regions by these treaties. while the governors the field of alliance and cooperation between Qajar kings and Afghan rulers could act as a barrier against British activities by putting their struggles aside. سرزمین وسیع هندوستان مهم‌ترین مستعمره انگلستان در سده بیستم در معرض توجه سایر دول استعماری قرار داشت و برخی از آنها مانند فرانسه و روسیه تلاش داشتند تا از طریق مرزهای زمینی در ایران و افغانستان به این منطقه نفوذ کنند. ازاین‌رو، انگلیس در ایران و افغانستان نفوذ کرد تا علاوه بر حفظ هندوستان، امتیازهای جدیدی در این مناطق به‌دست آورد. یکی از سیاست‌های انگلیسی‌ها برای برقراری ارتباط با شاهان قاجار و امرای افغان، انعقاد معاهدات بود. پژوهش تاریخی حاضر با روش توصیفی- تحلیلی و گردآوری داده‌های کتابخانه‌ای به‌دنبال بررسی و شناسایی این معاهدات و تحلیل مفاد و نتایج آنها است. یافته‌ها نشان می‌دهد که انگلیس با انعقاد این معاهدات از قاجاریه علیه امرای افغان و از امرای افغان علیه قاجاریه استفاده می‌کرد. در واقع انگلیس با برقراری معاهدات، زمینه اتحاد و همکاری میان شاهان قاجاری و امرای افغان علیه نفوذ انگلیس در دو منطقه را خنثی کرد، در حالی که زمامداران قاجاری و امرای افغان با کنار نهادن اختلاف‌ها می‌توانستند همانند سدی در مقابل تکاپوهای انگلستان عمل کنند.

https://www.hfrjournal.ir/article_175067_4a273d89c57313da23c3bc99e3ceb4ec.pdf

وزارت امور خارجه فصلنامه تاریخ روابط خارجی 1735-2010 23 92 2022 09 23 Lynch Road and its Role in the Relations between the Bakhtiari Khans and the British Government in Iran During the Qajar Period جاده لینچ و نقش آن در روابط خان‌‌های بختیاری و دولت انگلیس در ایران عصر قاجار 49 68 175074 FA غفار پوربختیار استادیار گروه تاریخ، واحد شوشتر، دانشگاه آزاد اسلامی ، شوشتر، ایران 0000-0001-6617-2372 امیر اکبری . استادیار گروه تاریخ دانشگاه آزاد اسلامی واحد بجنورد، بجنورد- ایران Journal Article 2022 06 06 During the Qajar period, the Bakhtiaris and the British had friendly relations which entered a new phase with the construction of the Bakhtiari road by the Lynch company. The construction of this road, although being a turning point in the relations between the two sides, created challenges among them. These Challenges are questioned in this research. What role did the construction of Bakhtiari Road, known as Lynch Road, play in the process of relations between the Bakhtiari Khans and the British government? The assumption of the research is based on the premise that although the construction of Bakhtiari road led to further expansion of the relations between the Bakhtiari Khans and the British, at the same time, the existence of a number of factors and issues created resentments and challenges between the two sides. The findings of the research show that factors such as disputes over financial issues, instability and insecurity of the road, as well as the failure to fulfill the promises and duties of the parties caused challenges and damages in the relations between the Bakhtiaris and the British on Lynch Road. در دوره قاجار، بختیاری‌‌ها و انگلیسی‌‌ها روابط دوستانه‌ای داشتند که این روابط با احداث جاده بختیاری توسط شرکت لینچ وارد مرحله جدیدی شد. احداث این جاده، اگر چه نقطه‌عطفی در روابط میان دو طرف بود، چالش‌‌هایی نیز در میان آنها ایجاد کرد که با طرح پرسشی بررسی خواهد شد. احداث جاده بختیاری مشهور به جاده لینچ، چه نقشی در فرایند روابط خان‌‌های بختیاری و دولت انگلیس داشته است؟ فرض پژوهش بر این مبنا استوار است که گرچه احداث جاده بختیاری به گسترش بیشتر روابط خان‌‌های بختیاری و انگلیسی‌‌ها منجر گردید اما در عین حال، وجود تعدادی از عوامل و مسائل، رنجش‌‌ها و چالش‌‌هایی میان دو طرف ایجاد کرد. یافته‌های پژوهش نشان می‌‌دهد که عواملی همچون اختلافات بر سر مسائل مالی، بی‌‌ثباتی و عدم امنیت جاده و نیز عدم تحقق وعده‌‌ها و وظایف طرفین موجب شد تا چالش‌‌ها و آسیب‌‌هایی در روابط بختیاری‌‌ها و انگلیسی‌‌ها بر سر جاده لینچ به‌وجود آید.

https://www.hfrjournal.ir/article_175074_6cc869b7ef35d34ba14a1a9e6cfb1756.pdf

وزارت امور خارجه فصلنامه تاریخ روابط خارجی 1735-2010 23 92 2022 09 23 Criticisms on Iran's Policy of Neutrality in World War I (1914-1918) نقدهایی بر خط‌مشی بی‌طرفی ایران در جنگ جهانی اول (1918-1914م.) 69 86 175069 FA رضا آذری شهرضایی پژوهشگر Journal Article 2022 06 06 At the beginning of World War I, Iran decided to adopt a policy of neutrality in foreign policy and international relations. Iran's statesmen thought that by adopting this policy, they could keep the war away from Iran's borders; however, this prediction did not occur and the war entered Iran's territory and caused huge losses to Iranians. Even though for the majority of statesmen, the policy of neutrality was an unquestionable matter and the best strategy to get rid of this devastating crisis, weak voices were reflected in that space, which did not consider this policy to ensure Iran's territorial integrity and national security. This study made an attempt to present some of these criticisms and doubts. The arguments and opinions of the opponents of the policy of neutrality were neglected at that time, but by investigating them, it may be possible to achieve results for Iran today. ایران در آغاز جنگ جهانی اول تصمیم به اتخاذ خط‌مشی بی‌طرفی در عرصه سیاست خارجی و روابط بین‌الملل گرفت. دولتمردان ایران تصور می‌کردند با اتخاذ این خط‌مشی می‌توانند جنگ را از مرزهای ایران دور کنند، اما این پیش‌بینی رخ نداد و جنگ وارد خاک ایران شده و خسارات عظیمی به ایرانیان وارد کرد. با وجود اینکه برای اکثریت دولتمردان، خط‌مشی بی‌طرفی به‌مانند وحی منزل و بهترین نسخه برای رهایی از این بحران خانمان‌سوز محسوب می‌شد؛ اما صداهایی ضعیف در آن فضا انعکاس یافت که این خط‌مشی را تأمین‌کننده تمامیت ارضی و امنیت ملی ایران نمی‌دانست. در این مقاله تلاش می‌شود تا گوشه‌هایی از این نقدها و تشکیک‌ها ارائه شود. استدلال‌ها و نظرات مخالفین خط‌مشی بی‌طرفی در آن زمان مغفول ماند، اما با بررسی آنها شاید بتوان به نتایجی برای ایران امروز دست یافت. ایران در آغاز جنگ جهانی اول تصمیم به اتخاذ خط‌مشی بی‌طرفی در عرصه سیاست خارجی و روابط بین‌الملل گرفت. دولتمردان ایران تصور می‌کردند با اتخاذ این خط‌مشی می‌توانند جنگ را از مرزهای ایران دور کنند، اما این پیش‌بینی رخ نداد و جنگ وارد خاک ایران شده و خسارات عظیمی به ایرانیان وارد کرد. با وجود اینکه برای اکثریت دولتمردان، خط‌مشی بی‌طرفی به‌مانند وحی منزل و بهترین نسخه برای رهایی از این بحران خانمان‌سوز محسوب می‌شد؛ اما صداهایی ضعیف در آن فضا انعکاس یافت که این خط‌مشی را تأمین‌کننده تمامیت ارضی و امنیت ملی ایران نمی‌دانست. در این مقاله تلاش می‌شود تا گوشه‌هایی از این نقدها و تشکیک‌ها ارائه شود. استدلال‌ها و نظرات مخالفین خط‌مشی بی‌طرفی در آن زمان مغفول ماند، اما با بررسی آنها شاید بتوان به نتایجی برای ایران امروز دست یافت.

https://www.hfrjournal.ir/article_175069_29707834c561a798a44837112ffa0c25.pdf

وزارت امور خارجه فصلنامه تاریخ روابط خارجی 1735-2010 23 92 2022 09 23 The Procedure of Recognizing the Newly Founded Country of Iraq During the Period of Reza Shah (1921-1929) فرآیند به‌‌رسمیت شناختن کشور تازه‌‌تأسیس عراق در دوره رضا شاه (سال‌های 1308-1300ش.) 87 118 175071 FA علی رضا الزیادی گروه تاریخ - دانشکده ادبیات وعلوم انسانی - دانشگاه تهران - ایران داریوش رحمانیان عضو هیأت علمی گروه تاریخ دانشگاه تهران حسن زندیه عضو هیئت علمی گروه تاریخ دانشگاه تهران Journal Article 2022 06 06 With the collapse of the Ottoman Empire following World War I, a part of its territory was split among the Allies, leading to the formation of many countries, including Iraq. Iran regarded the territory of Iraq up to the Euphrates as a part of its territory since ancient time and had clashed with the Ottomans for centuries to achieve this goal and saw the Versailles Peace Congress to raise this demand after the conclusion of the war. However, the great powers, particularly Britain, had envisaged a different destiny for Iraq, and as a consequence, Iraq became Iran's western neighbor. Therefore, it is clear that, from this point on, Iran's stance toward the newly created Iraq was impacted by a historical backdrop which caused the Iranian government to refuse to recognize this country for years. This prompted the Iraqi government, fomented by the British Empire and seeking to consolidate its influence, to exert pressure on Iran through measures such as the deportation of Iranian religious scholars who criticized British trusteeship, canceling the capitulation of Iranian citizens in Iraq, as well as border disputes. Finally, this turmoil, combined with other national and international issues, compelled Iran to recognize Iraq. As a result, the problem of the present research is to know why and how the newly established Iraq was recognized by Iran after many years. Also, this research employs a descriptive approach, drawing on Persian and Arabic texts and sources from the historical era in question to study and explain the causes or factors impacting these relationships, as well as their shifts and evolutions. با سقوط امپراتوری عثمانی پس از جنگ جهانی اول، بخشی از سرزمین‌های این امپراتوری میان متفقین تقسیم شد و به تأسیس چندین کشور انجامید که عراق یکی از آنها بود. ایران از دوران کهن، بخشی از سرزمین عراق تا مرز رود فرات را جزو قلمرو خود می‌‌دانست و قرن‌‌ها به‌خاطر همین هدف با عثمانی درگیر شده بود. پس از پایان جنگ، در کنگره صلح ورسای فرصت را آماده دید و این خواسته را مطالبه کرد اما قدرت‌‌های بزرگ به‌‌ویژه انگلیس برای عراق سرنوشت دیگری ترسیم کرده بودند و عراق در قالب یک کشور در همسایگی غرب ایران قرار گرفت. بدیهی است که از این مقطع به بعد، سیاست ایران در قبال عراق تازه‌‌تأسیس، با تأثیرپذیری از پیشینه تاریخی گذشته شکل گرفت و باعث شد تا چند سال دولت ایران از به‌‌رسمیت شناختن این کشور امتناع کند. این مسئله باعث شد دولت عراق با تحریک انگلیس و در جهت تحکیم نفوذش با اقداماتی از قبیل تبعید علمای ایرانی مخالف با قیمومیت انگلیس، لغو کاپیتولاسیون شهروندان ایرانی در عراق و همچنین مسائل‌مرزی، کشور ایران را زیر فشار قرار دهد و سرانجام این بحران در کنار دیگر مشکلات داخلی و بین‌‌الملل، ایران را واداشت تا به‌ناچار عراق را به‌‌رسمیت‌بشناسد. از این رو، مسئله پژوهش حاضر این است که بدانیم چرا و چگونه ایران کشور تازه‌‌تأسیس عراق را پس از چند سال به‌‌رسمیت ‌شناخت. همچنین این پژوهش با روشی توصیفی و با تکیه بر اسناد و منابع فارسی و عربی سعی دارد تا فرآیند به‌‌رسمیت شناختن عراق توسط ایران در بازه زمانی مورد نظر را مطالعه و علل و عوامل تأثیرگذار بر این مناسبات و تغییر و تحولات آن را بررسی کند.

https://www.hfrjournal.ir/article_175071_69b30ccf3c7b2121a1f28fac08226c8f.pdf

وزارت امور خارجه فصلنامه تاریخ روابط خارجی 1735-2010 23 92 2022 09 23 Studying The US Foreign Policy in the Region Toward the Persian Gulf with a Focus on Iran’s Role (1969-1979) بررسی جایگاه خلیج فارس در سیاست خارجی منطقه‌ای ایالات متحده آمریکا با محوریت نقش ایران (سال‌های 1357-1348ش.) 119 138 175072 FA تارا جهانگیری گروه تاریخ،دانشکده ادبیات و علوم انسانی ،دانشگاه اصفهان،اصفهان،ایران Journal Article 2022 07 12 With the announcement of the withdrawal of British Forces from east of Suez and the Persian Gulf, after World War ∏, America as a western super power gradually expanded its influence in the Persian Gulf region to prevent the expansion of Soviet Union’s influence in the region. Raising the issue of power vacuum and change in the balance of power, America while preparing political and propaganda grounds, announced its official presence in the Persian Gulf region as the protector of the west’s interests. Given the strategic importance of Persian Gulf in regional foreign policy of America in 1969 based on Nixon-Kissinger doctorine, a policy called Twin Pillars policy, was adopted to keep domination on the region at the expenses of the local governments to indigenize regional issues. Based on that policy, Iran was a military pillar and Saudi Arabia was a financial pillar. The us twin pillars policy continued for about 10 years. With the occurrence of the Islamic Revolution in Iran in 1979 and as result of it, the loss of Iran’s support for that policy as one of its pillars, regional strategy of America in Persian Gulf failed during 1970s. In this article, It has been tried to study the position of the Persian Gulf in foreign policy of America in the framework of Nixon doctorine focusing on Iran’s role during 1969-1979. Research method in this article is based on library and archival resources. using descriptive and analytical type. با اعلام خروج نیروهای انگلستان از شرق سوئز و خلیج فارس در سال 1347ش.، آمریکا پس از جنگ جهانی دوم به‌عنوان ابرقدرت غرب به‌تدریج نفوذ خود را در منطقه خلیج فارس گسترش داد تا از توسعه نفوذ شوروی در منطقه جلوگیری نماید. با مطرح شدن خلاء قدرت و تغییر موازنه قدرت در منطقه، آمریکا با زمینه‌سازی‌های سیاسی و تبلیغاتی حضور رسمی خود را به‌عنوان حافظ منافع غرب در خلیج فارس اعلام کرد. با توجه به اهمیت راهبردی خلیج فارس در سیاست خارجی منطقه‌ای آمریکا، در سال 1348ش. بر اساس دکترین نیکسون- کیسینجر، سیاستی به نام سیاست دو ستونی برای حفظ سلطه بر منطقه با هزینه دولت‌های محلی جهت بومی کردن مسائل منطقه‌ای اتخاذ شد که بر مبنای آن، ایران ستون نظامی و عربستان ستون مالی آن را تشکیل می‌دادند. سیاست دو ستونی حدود 10 سال در منطقه ادامه یافت تا اینکه با وقوع انقلاب اسلامی ایران در سال 1357ش. و از دست رفتن حمایت ایران به‌عنوان یکی از پایه‌های سیاست دو ستونی، راهبرد منطقه‌ای آمریکا در خلیج فارس در خلال دهه 1350ش. با شکست مواجه شد. در این مقاله سعی شده است تا جایگاه خلیج فارس در سیاست خارجی آمریکا در چارچوب دکترین نیکسون و با محوریت نقش ایران طی سال‌های 1357-1348ش. بررسی شود. روش پژوهش در این مقاله بر اساس منابع کتابخانه‌ای و آرشیوی و از نوع توصیفی- تحلیلی است.

https://www.hfrjournal.ir/article_175072_ec205b1d47d015c0e507e708c25c4db3.pdf