وزارت امور خارجه فصلنامه تاریخ روابط خارجی 1735-2010 16 61 2014 12 22 An investigation into the Objectives and Consequences of two Conquerors’ Invasion ofIndia, Mahmoud of Ghazni and Timur بررسی اهداف و پیامدهای یورش دو فاتح به هند (سلطان محمود غزنوی و امیر تیمورگورکانی) 1 30 75640 FA جلیل قصابی گزکوه دانشجوی دکترای تاریخ ایران دوره اسلامی دانشگاه فردوسی مشهد 0000-0001-5277-5439 سعید رجایی استادیار تاریخ دانشگاه فردوسی Journal Article 2018 10 28 Abstract Since the olden days conquerers and power-thirsty rulers have cast covetous eyes on India; their incentives ranging from religious to economic ambitions. The most famous among these conquerers were Sultan Mahmoud of Ghazni, and Tamerlane under the pretext of religion Sultan Mahmoud of Ghazni invaded India, while his real incentives were pure economic benefits. The same stands to true as far as Tamerlane’s incentives behind his invasion of Delhi are concerned. As a consequence of these invasions, by both conquerers, the cultural, social and economic profile of India received an immensely negative blow, while the conquerers reaped enormous benefits from the treasure troves they seized in India and built their economies at home. هند از دیر باز، توجه فاتحان و قدرتمندان را با انگیزه‌های مذهبی و اقتصادی بر می‌انگیخته است؛ از آن جمله‌اند: سلطان محمود غزنوی (۳۸۶-۴۲۰ق.) و امیر تیمور گورکانی (807-771ق). سلطان غزنوی با هدف کسب منابع اقتصادی، اما در پوشش دین و مذهب بارها به سرزمین هند یورش آورد. کمابیش همان انگیزه‌ها در حملۀ امیرتیمور گورکانی به دهلی نیز رخ نمود. پیامدهای اینیورش‌ها، در هر دو دوره، سیمای فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی هند را سخت مشوّه و تیره کرد؛ حال آنکه مهاجمان از ثروت خیره کنندۀ سرزمین هند توانستند اوضاع اقتصادی حکومت خویش را سر و سامان دهند.

https://www.hfrjournal.ir/article_75640_d36172ee2c83e2eb52a95f6738bc55a4.pdf

وزارت امور خارجه فصلنامه تاریخ روابط خارجی 1735-2010 16 61 2014 12 22 The Role of Religion in Relations ofMalik Shah, the Seljuq king, with the Caliphateand and The Neighboring Dynasties نقش دین و مذهب در روابط ملکشاه سلجوقی با خلافت و سلسله‌های همجوار 31 52 75659 FA عبدالحسین میلانی استادیار گروه تاریخ دانشگاه شهید چمران اهواز فاطمه حاجیانی دانشجوی دکتری تاریخ ایران دوره اسلامی دانشگاه شهید چمران اهواز Journal Article 2018 10 28 Abstract Seljuk rule in Iran, as part of the Islamic world, began in the years 431 (AH). Being surrounded by other Islamic and Christian rules made them craft a painstakingly elaborate system for the management and organization of their relations with the neighbors; a system which is worth studying. A great Seljuk ruler of the era, Malik Shah I consummated the power and reach of the Seljuk Empire. The current research has concluded that religion was the determining factor in delineating the relations of the Seljuk Empire as a Muslim political rule. A quick glance at the aggressive policies adopted by Malik Shah I against the Christian areas within the framework of Jihad, his treatment of local Shiite rulers and his attempts at approaching the Abbasid Caliphate suggests that religion enjoyed a relative superiority over other factors in determining the Seljuk foreign relations. It is worth mentioning that, on a micro level, these approaches on the part of Malik Shah reflected his personal religious convictions while the grand state of affairs was, to a great extent, defined by the Abbasid Caliphate, the the leader of the Islamic World. حاکمیت سلجوقیان بر ایران به عنوان بخشی از جهان اسلام، از سال 431 ق. آغاز شد. مجاورت حکومت آنها با دیگر حاکمیت‌های مسلمان و مسیحی، چگونگی و ساماندهی روابط میان ایشان قابل تأمل است. ملکشاه یکی از بزرگ‌ترین سلاطین سلجوقی در زمامداری خود، امپراتوری سلجوقی را به اوج رساند. نتیجة این پژوهش نشان می‌دهد که مذهب، خطوط کلی روابط را در دورة ملکشاه به عنوان حاکمی اسلامی تعیین می‌کرد. در سیاست تهاجمی ملکشاه در برابر مناطق مسیحی‌نشین با عنوان جهاد و غزا، چگونگی برخورد با حکومت‌های شیعی محلّی و کوشش برای نزدیکی به خلافت عباسی، نشانه‌هایی از حاکمیت نسبی عامل مذهب در روابط خارجی این دوره را نمایان می‌کند. البته این رویکردها، تا حدّی تمایلات مذهبی وی را منعکس می‌کرد و هم تا حد بسیاری خواسته‌های خلافت عباسی را به عنوان رهبری جهان اسلام بازتاب می‌داد.

https://www.hfrjournal.ir/article_75659_ec545599d1b50579e750e204ce10fbed.pdf

وزارت امور خارجه فصلنامه تاریخ روابط خارجی 1735-2010 16 61 2014 12 22 Ambassadors in the Mongol and the Ilkhans’Courts: Protocols and Ceremonies سفرا در دربار مغولان و ایلخانان ( آداب و تشریفات) 53 71 75658 FA علیرضا اشتری تفرشی عضو هیئت علمی دانشگاه بین‌المللی امام خمینی قزوین مهدی بیگدلو کارشناس ارشد تاریخ تمدن و فرهنگ ملل اسلامی دانشگاه بین‌المللی امام خمینی قزوین Journal Article 2018 10 28 Embassies enjoyed certain protocols and customs in the Mongol and Ilkhanate era. These protocols were mainly observed in the ceremonial requirements for the selection, dispatch and the channel through which the message was to reach the audience. Some rules and procedures governing the arrival and later reception of an Ambassador’s credentials in the receiving country took root in Mongol traditions; namely, sending wards or hostages as a guarantee for the immunity of the ambassadors, assigning guides for ambassadors to accompany them upon their entering the country until they reached the court, slapping the ambassadors in the face [on certain occasions], trial by crossing a field of fire, etc. In any case, the reception of the ambassadors was subject to meticulous rules and procedures which were observed during the entire process covering their arrival, inauguration and farewell ceremony. The current research seeks to study embassy protocols in Mongol and Ilkhanate era. Accordingly, a closer look upon this issue gives a more scrupulous outlook on the political, social and cultural state of affairs during the Islamic middle-ages and renders a better understanding of the concept of embassy and ambassadors in that era. The authors has employed descriptive-analytical methodology to gather data and has used library sources سفارت در دورة مغولی و ایلخانی، آداب و رسوم ویژه‌ داشت که می‌توان آنها را در آداب انتخاب، ارسال و نحوه ارائه پیام دسته‌بندی کرد. برخی از آداب پذیرش سفیران از رسوم مغولی سرچشمه می‌گرفت؛ مانند سپردن گروگان برای مصونیت سفرا، سپردن راهنما به همراه سفرا از مرز تا دربار، چوک زدن سفرا، گذر از آتش و از این قبیل. به هر روی، آداب پذیرفتن سفیران منظم بود و آداب دقیقی در مراحل تودیع، استقبال و معارفه داشت. این پژوهش بر آن است تا به تشریفات و آداب سفارت در عهد مغولی و ایلخانی بپردازد. بر این اساس، بررسی این موضوع، نگاه موشکافانه‌تری از اوضاع فرهنگی، سیاسی و اجتماعی قرون میانه اسلام و نیز شناخت دقیق‌تری از مفهوم سفارت و سفیران در آن دوره ارائه می‌دهد. روش تحقیق در پژوهش حاضر، توصیفی- تحلیلی است و برای گردآوری داده‌ها از شیوه کتابخانه‌ای استفاده شده است.

https://www.hfrjournal.ir/article_75658_461022d5eb11b2a5f3e84d12a16a255a.pdf

وزارت امور خارجه فصلنامه تاریخ روابط خارجی 1735-2010 16 61 2014 12 22 A Study of the Bilateral Relations of the Jangal Movement and theBolsheviks prior to the Enzeli Event (17 May 1920) بررسی روابط دو سویۀ جنبش جنگل و بلشویک‏ها تا پیش از رویداد انزلی (28 اردیبهشت 1299ش) 73 93 75660 FA ابوطالب سلطانیان استادیار تاریخ دانشگاه گیلان Journal Article 2018 10 28 Abstract A good number of sources begin their assessment of the relations between the Jungle movement and the Bolsheviks from the time the latter set foot in the port city of Enzeli, thus a picture of the relations before the Bolshevik entered the city is vague, while the bond between the two dates back to long before their entrance in Enzeli, when they cooperated in various fields but the exigencies of time and security-military predicaments made them conduct their deals surreptitiously. However, the question is what objectives did the Bolsheviks and the Jungle Movement revolutionaries have in establishing mutual relations? Their bilateral ties was not a fresh phenomenon and dated back to even before the Bolsheviks engages in civil wars and revolutions in their own country. What strengthened their bond was the battle the Jungle Movement fought against the British forces in region on the one hand, and the Bolshevik’s engagement with their relentless archenemies, namely the anti-revolutionary (Belorussians) and Britain on the other. Moreover the ‘Eastern Front of the Bolshevik Revolution’ strategy brought them even closer. The current article seeks to shed light on the more obscure aspects of the relations between the members of the Jungle Movement and the Bolsheviks before they entered Enzeli. در بسیاری از منابع، روابط جنبش جنگل و بلشویک‌ها را از زمانی پی گرفته‌اند که بلشویک‌ها وارد بندر انزلی شدند و تصویر روشنی از روابط میان آنها تا پیش از این رویداد به دست نمی‏دهند؛حال آنکه بنابر برخی مآخذ ـ که صحت و سقم مطالب آنها همچنان جای تحقیق و بررسی داردـ آنها از مدت‏ها قبل، روابط و همکاری‏هایی با یکدیگر داشته‌اند، اما به سبب پنهانکاری‏ها و برخی تنگناهای امنیتی ـ نظامی دیگر، چگونگی این روابط چندان آشکار نیست. جای این پرسش هست که در صورت صحت مطالب مذکور، جنبش جنگل و بلشویک‌ها در چه شرایطی و با چه اهدافی در صدد ایجاد روابط برآمدند؟ چنین به نظر می رسد که پیشینۀ روابط دوسویه بسیار طولانی بود و حتی به دوره‏ای بازمی‏گشت که بلشویک‌ها هنوز درگیر جنگ‏های داخلی انقلاب خود بودند. آنچه روابط آنها را نزدیک‌تر کرد، وضعیت بحرانی جنبش ـ به ویژه پس از جنگ با انگلیسی‏ها در منطقه ـ از یک سو و از سوی دیگر، مبارزۀ بلشویک‌ها با دشمنان سرسخت چون قوای ضد انقلابی (روس‏های سفید) و انگلستان و نیز راهبردهای «جبهۀ شرقی انقلاب بلشویکی» بود. در این مقاله کوشش شده است تا زوایای روابط کسانی از جنبش جنگل و بلشویک‌ها تا پیش از ورود آنها به انزلی بررسی شود.

https://www.hfrjournal.ir/article_75660_17ca79437da133b6efd82b9da5acf21a.pdf

وزارت امور خارجه فصلنامه تاریخ روابط خارجی 1735-2010 16 61 2014 12 22 An Analysis of Foreign Relations and Domestic Affairs of Iran during theSecond World War based on Reports by Sir Reader Bullard تحلیلی بر روابط خارجی و مسائل داخلی ایران در جنگ جهانی دوم بر پایه گزارش‌های سر ریدر بولارد 95 1321 75661 FA مریم شیپری استادیار گروه تاریخ دانشگاه سیستان و بلوچستان حسین میرزایی دانشجوی کارشناسی ارشد تاریخ جهان دانشگاه سیستان و بلوچستان Journal Article 2018 10 28 Sir Reader Bullard was a highly influential British Diplomat who during his career as a diplomat had postings in various parts of the world, specifically in the Middle East, among which, he served as Britain’s Minister plenipotentiary and later was appointed as Britain’s Embassador to Iran during World War II. The current analysis aims at giving an overview of the history of Anglo-Iranian relations in the first half of the twentieth century, as elaborated by Bullard in his memoir, and also seeks to analyze the confidential reports compiled by him during his posting in Iran. His memoir in Iran, and more importantly his classified reports to the Foreign & Commonwealth Office depicts a more transparent image of British policies in Iran in the course of the Second World War سر ریدر بولارد، یکی از مهم‌ترین دیپلمات‌های انگلیسی در نقاط گوناگون جهان به ویژه در منطقة خاورمیانه، سمت‌های مختلف داشت. از جمله، در مدت زمان جنگ دوم جهانی نخست به عنوان وزیرمختار دولت بریتانیا و سپس سفیرکبیر انگلستان در ایران خدمت می‌کرد. در این بررسیکوشش شده است تا ضمن مرور گذرایی بر سیر روابط ایران و انگلیس در نیمة اول قرن بیستم با تأکید بر خاطرات بولارد، گزارش‌های محرمانة او نیز تجزیه و تحلیل شود. خاطرات وی در ایران و مهم‌تر از آن، گزارش‌های محرمانة او به وزارت امور خارجه انگلیس، چهرة روشن‌تری از سیاست‌های بریتانیا در ایران در طول جنگ دوم جهانی به دست می‌دهد.

https://www.hfrjournal.ir/article_75661_b59f62d4f82cdf25cd152c3213afbf2d.pdf

وزارت امور خارجه فصلنامه تاریخ روابط خارجی 1735-2010 16 61 2014 12 22 Irano-Soviet Economic Relations from the Detente tillthe End of Pahlavi Rule (1962-1979) روابط اقتصادی ایران و شوروی از شروع دورة تنش‌زدایی تا پایان حکومت پهلوی (1357- 1342ش) 133 152 75662 FA فاطمه زینلی دانشجوی دکتری دانشگاه شهید چمران اهواز محمدتقی مختاری استادیار دانشگاه خوارزمی تهران Journal Article 2018 10 28 The 1953Iranian coup d’état, known as the 28 Mordad coup, marked the beginning of the Shah’s absolute rule in domestic and foreign affairs. Despite the ardent efforts made on the part of the Shah to navigate the waters of a bipolar world and align the country with the United States, however, the beginning of détente in the early,ssignificantly improved the relations between Iran and the Soviet Union on political and economic relations. The current research seeks to study, in a more detailed fashion, the developments in the Iran-Soviet economic relations from the beginning of détente, and aims at assessing the incentives behind the two countries’ drive for promoting economic relations. Since the beginning of détente and adoption of an independent foreign policy by Iran, though still an ally of the West, Iran maintained close ties with the US and, at the same time, pursued economic relations with the Soviet union; to this effect, Iran was determined to confine the relations to economic ties, while the Russian followed a policy of reducing Iran’s engagement with the Western block. کودتای 28 مرداد 1332 سرآغاز فرمانروایی مطلق شاه در عرصه سیاست داخلی و خارجی ایران بود. محمدرضا شاه کوشید تا در جهانِ مبتنی بر دو قطب شرق و غرب، منافع ملی و سیاست خارجی خود را با ایالات متحده همسو کند، اما با آغاز دوران تنش‌زدایی در اوایل دهة 40 شمسی، روابط ایران و شوروی در سطوح مختلف سیاسی و اقتصادی بهبود یافت. در این پژوهش، تغییر و تحولات روابط اقتصادی ایران و شوروی از آغاز دورةتنش‌زدایی و اهداف دو کشور در گسترش همکاری‌های اقتصادی بررسی می‌شود. ایران با آغاز دوران تنش‌زدایی و در پیش گرفتن سیاست مستقل ملی به موازات حفظ پیوندهای نزدیک با آمریکا و کشورهای بلوک غرب، در پی برقراری روابط اقتصادی با شوروی برآمد؛ با این هدف که مناسبات ایران و شوروی را در دایرة امور اقتصادی محدود کند، حال آنکه روسهادرپی کاهش وابستگی ایران به جهان غرب بودند.

https://www.hfrjournal.ir/article_75662_f27961a9aa442f31e025a93cb8677338.pdf