فصلنامه تاریخ روابط خارجی

فصلنامه تاریخ روابط خارجی

ویژگی‌های فرهنگی و اجتماعی ایرانیان دوره قاجار از منظر سفرنامه آدولفو ریبادنیرا سانچز

نوع مقاله : مقاله علمی - پژوهشی

نویسندگان
1 گروه تاریخ اجتماعی، پژوهشکده تاریخ، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران ،ایران
2 دانشجوی دکتری تاریخ، پژوهشکده تاریخ، پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، تهران ،ایران
چکیده
ویژگیهای فرهنگی و اجتماعی ایرانیان از منظر مستشرقین و خارجیان که در این مقاله تعبیر به «دیگری» شده، مورد توجه مطالعات تاریخ اجتماعی و فرهنگی است. این سفرنامهها، بدین رو حائز اهمیت‌اند که علاوه بر قابلیت شناخت وقایع گذشته، در فهم بهتر خصوصیات، ویژگیها و آداب و رسوم ملت‌ها که اغلب در فراز و فرود تاریخ از بین رفتهاند، مورد استناد واقع می‌شوند. سفرنامه آدولفو ریبادنیرا سانچز از این دست منابع در دوره ناصری است که با نام «سفر به قلب سرزمین پارس» باقی است. مطالعه و بررسی این سفرنامه، حاوی مؤلفههای متعددی از ویژگیهای مذهبی، رسوم و سنن، رفتارهای فرهنگی و اشخاص فعال اجتماعی ایران دوره ناصری است. مقاله حاضر بر آن است تا در مقام پاسخ به این سؤال که ویژگیهای فرهنگی و اجتماعی ایرانیان دوره قاجار از دیدگاه ریبادنیرا سانچز چه بوده؟ محورهای اجتماعی و فرهنگی سفرنامه مذکور و میزان شناخت وی از جامعه ایرانی را مورد بررسی و تحلیل قرار دهد. روش پژوهش مقاله، توصیفی- تحلیلی بر اساس متن سفرنامه خواهد بود. طبق یافته‌های حاصل از این پژوهش، از نظر آدولفو، ایران از قدرتمندترین نمایندگان تاریخ است، چرا که همیشه آزادانه در قالب جامعه قبیلهای زندگی کرده‌اند و در این کشور ضمن اینکه سعی شده تا سنت نسلهای قبل و اقلیتها حفظ شود، اصول منحصربهفرد کشورداری نیز استقرار داشته است.

تازه های تحقیق

 

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله English

Cultural and Social Characteristics of Iranians during the Qajar Era as Seen Through the Travelogue of Adolfo Ribadeneira Sánchez

نویسندگان English

Elham Malekzadeh 1
Masoud Sadeghi 2
1 Department of Social History, Institute of History, Institute of Humanities and Cultural Studies, Tehran, Iran
2 Doctoral student of History, Research Institute of History, Research Institute of Humanities and Cultural Studies, Tehran, Iran
چکیده English

The cultural and social characteristics of Iranians, as viewed by Orientalists and foreigners referred to in this article as the "other" have been a focus of studies in social and cultural history. These travelogues are significant because, in addition to providing insights into past events, they are used to better understand the characteristics, features, customs, and traditions of nations that have often been lost in the ups and downs of history. Ribadeneira Sánchez's travelogue, titled "A Journey to the Heart of Persia," is one such source from the Naser al-Din Shah Qajar era. A study of this travelogue reveals numerous elements of the religious characteristics, customs, traditions, cultural behaviors, and social actors of Iran during the Naser al-Din Shah Qajar era. This article aims to answer the question: What were the cultural and social characteristics of Iranians during the Qajar era, according to Adolfo Ribadeneira Sánchez? It examines and analyzes the social and cultural axes of the aforementioned travelogue and the extent of the author's understanding of Iranian society. The research method of this article is descriptive-analytical based on the text of the travelogue. According to the findings of this research, from Adolfo's perspective, Iran is one of the most powerful representatives of history, as Iranians have always lived freely in tribal societies. In this country, while efforts have been made to preserve the traditions of previous generations and minorities, unique principles of governance have also been established

کلیدواژه‌ها English

Iran؛ Qajar؛ travelogue؛ Adolfo Ribadeneira Sá
؛ nchez؛ cultural characteristics؛ social characteristics؛ Iranians

 

 

منابع و مآخذ
فارسی:
آقاجری، سیّد هاشم و کامران رحمانی، بازنمایی جشن نوروز در آثار سفرنامه‌نویسان اروپایی در دوره قاجار، نشریه تاریخ نو، سال 5، شماره 1، صص 24-1.
آیتی، محمود، 1374، سیری در سفرنامه‌ها- عصر قاجار، پایان‌نامه کارشناسی ارشد- دانشگاه شیراز.
انصاف‌پور، غلامرضا، 1363، ایران و ایرانی ب‍ه‌ ت‍ح‍ق‍ی‍ق‌ در ص‍د س‍ف‍رن‍ام‍ه‌ خ‍ارج‍ی‌ (م‍رب‍وط ب‍ه‌ دوران‌ ق‍اج‍اری‍ان‌)، تهران: زوّار.
حق‌پرست، فرزین، شبنم مظلوم برهان و حمزه پیربابایی، تأثیر متقابل موسیقی مذهبی و معماری عصر قاجار در تحول فضاهای جمعی اسلامی (نمونه موردی: تکیه دولت تهران)، نشریه نقش‌جهان، 1393، سال 4، شماره 1، صص 50-43.
ریبادنیرا ای. سانچز، آدولفو، 1396، سفر به قلب سرزمین پارس، ترجمه: مریم حق‌روستا، تهران:  انتشارات دانشگاه تهران.
دهقان حسام‌پور، مهدی و کامران رحمانی، بازنمایی فعالیتهای اجتماعی و سیاسی زنان ایرانی از اوایل دوره قاجار تا انقلاب مشروطه با تأکید بر سفرنامههای اروپائیان فرانسه، انگلیس، آلمان، فصلنامه پارسه، 1392، سال 13، شماره 1، صص 87-63.
علیپور سیلاب، جواد، 1388، نقش سیاسی و فرهنگی زرتشتیان در دوره قاجار، پایان‌نامه گروه تاریخ  دانشگاه تبریز.
محمدی‌آیین، شهرزاد، نقد و بررسی دیدگاه سفرنامه‌نویسان در باره فرهنگ غذایی ایرانیان در دوره قاجار، نشریه تاریخ نو، 1395، سال 15، شماره 1، صص 99-73.
متولی، عبدالله و ساره مشهدی میقانی، رویکرد سفرنامههای خارجی عهد قاجار در مورد خلیج فارس، فصلنامه‌ تاریخ روابط خارجی، 1396، سال 18، شماره 72، صص 106 -79.
ویل چارلز، جیمز، 1366، تاریخ اجتماعی ایران در عهد قاجاریه، ترجمه: سیّد عبدالله، به‌کوشش: مهرداد نیکنام و جمشید دودانگه، تهران: نشر طلوع.
 
لاتین:
Vahid Vahdat, 2017, Occidentalist Perceptions of European Architecture in Nineteenth-Century Persian Travel Diaries: Travels in Farangi Space Routledge, ISBN 1-4724-7394-9.
 

  • تاریخ دریافت 10 مهر 1402
  • تاریخ بازنگری 10 آذر 1402
  • تاریخ پذیرش 30 دی 1402