ابدالیها در دوره صفویه از ملتان و قندهار بهسویهراتمهاجرتکردند. همزمان با شورش و عصیان غلزائیها درقندهار،آناننیزدرسال 1129 ق. شورشکردهوبافتحهرات،حاکمصفویراازاینشهراخراجکردند. مسئلهپژوهشحاضربررسیروابطابدالیها و نادر شاه افشار با نگاهی توصیفی به وقایع اواخر دوره صفویه و توجهی تحلیلی به چگونگی و عوامل مؤثر بر روابط شاهان درانی با جانشینان نادر شاه در خراسان است. نتایج تحقیق نشان میدهدکهابدالیها با ضعف صفویان سر از اطاعت پیچیدند و زمانی که در برابر نادر کاری از پیش نبردند، تن به پذیرش تابعیت ( سال 1144 ق.) دادند. با جلب توجه نادر به قدرت نظامی ابدالیها، آنان به سپاه شاه افشاری وارد شدند و با کسب مقاماتی چون فرماندهی سپاه به قدرت زیادی رسیدند. بعد از قتل نادر در سال 1160 ق. یکی از همین فرماندهان ابدالی در قندهار، حکومتی مستقل تشکیل داد. او از یک سو با سلسله گورکانیان هند و از سوی دیگر با جانشینان نادر شاه مناسبات سیاسی برقرار نمود. احمد شاه ابدالی و جانشینان او به دلایل گوناگون از حضور جانشینان نادر شاه افشار در خراسان بهعنوانیکدیواردفاعیمیانخودوسایرسرانقدرتطلبچونمحمدحسنخانقاجاروکریمخانزنداستفادهکردند. بااسارتوقتلنادرمیرزاکهتوانستهبودباحمایتشاهاندرانیطیسالهای 1218 - 1213 ق. حکومتی جدید روی کار آورد، این دیوار حائل سقوط کرد و قاجارها برای اعاده بر سرزمینهایی که ابدالیها تسخیر کرده بودند، وارد رقابت با درانیان شدند.
